Franciszek Juliusz Nowotny

Franciszek Juliusz Nowotny urodził się 8 września 1872 roku w Wieliczce. Ukończył Gimnazjum Klasyczne im. Św. Jacka w Krakowie w 1891 roku, a w 1897 roku uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1900 roku został asystentem Kliniki Laryngologicznej UJ w szpitalu św. Łazarza. Kształcił się w dziedzinie otiatrii w klinice Adama Politzera w Wiedniu. Habilitację uzyskał w 1906 roku, a w 1910 roku został profesorem tytularnym. W 1919 roku otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego otolaryngologii.

W latach 1916-1919 kierował Kliniką Laryngologiczną UJ, a od 1920 roku Kliniką Otologiczną. Był pierwszym w kraju docentem otiatrii i prekursorem zabiegów poprawiających słuch. Jako pierwszy zastosował i propagował zmodyfikowaną, określaną jako zachowawcza, operację doszczętną ucha środkowego w niektórych przypadkach perlaka. Opracował także metodę leczenia ataków astmy oskrzelowej z użyciem bronchoskopii i rozpylania kokainy z adrenaliną na błonę śluzową oskrzeli. Opublikował 14 prac po polsku i niemiecku. Zmarł 31 grudnia 1924 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Franciszek Juliusz Nowotny” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.