Ludomił Rayski

Ludomił Antoni Korab Rayski (29 grudnia 1892 - 11 kwietnia 1977) był generałem brygady, pilotem i inżynierem Wojska Polskiego. Urodził się w Czasławiu pod Krakowem. Studiował na Politechnice Lwowskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera dróg i mostów. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Piłsudskiego, a następnie w lotnictwie osmańskim. W 1919 roku przedostał się do polskiej jednostki lotniczej i wrócił z nią do kraju. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, dowodził eskadrami i pełnił funkcję komendanta Wyższej Szkoły Pilotów.

W latach 1926-1939 kierował polskim lotnictwem wojskowym, a w 1934 roku awansował na generała brygady. Dążył do rozwoju rodzimego przemysłu lotniczego. W marcu 1939 roku, po odmowie zwiększenia nakładów na rozwój lotnictwa, podał się do dymisji. Podczas wojny obronnej Polski nadzorował ewakuację złota. Po pobycie we Francji trafił do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w Royal Air Force, a później w Polskich Siłach Powietrznych. Uczestniczył między innymi w lotach ze zrzutami dla powstania warszawskiego. Zmarł w Londynie; jego prochy sprowadzono do Polski w 1993 roku.

Na podstawie artykułu „Ludomił Rayski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.