Włodzimierz Sieradzki

Włodzimierz Jan Sieradzki urodził się 22 października 1870 roku w Wieliczce. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1894 roku uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Następnie uzupełniał studia z medycyny i toksykologii sądowej w Paryżu. W 1896 roku został biegłym sądowym w okręgu krakowskim.

W 1898 roku powierzono mu organizację Zakładu Medycyny Sądowej przy uniwersytecie we Lwowie i jego kierownictwo, które sprawował do 1941 roku. Był profesorem Uniwersytetu Jana Kazimierza, dziekanem Wydziału Lekarskiego oraz rektorem tej uczelni w roku akademickim 1924/1925. Prowadził badania dotyczące wpływu tlenku węgla na barwniki krwi. Wspólnie z Leonem Wachholzem opracował metodę oznaczania hemoglobiny tlenkowo-węglowej, nazywaną próbą Wachholza-Sieradzkiego. Był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminalnej. Zginął 4 lipca 1941 roku w egzekucji profesorów lwowskich na Wzgórzach Wuleckich.

Na podstawie artykułu „Włodzimierz Sieradzki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.