Henryk Ptak

Henryk Ptak (15 lipca 1896 - 29 sierpnia 1950) był polskim poetą i porucznikiem piechoty Wojska Polskiego. Urodził się w Wieliczce jako siódme z jedenaściorga dzieci górnika Jana Ptaka i Antoniny z domu Janczyk. W 1915 ukończył VI Gimnazjum w Podgórzu, a w 1916 szkołę oficerską w Opawie. Podczas I wojny światowej służył w Batalionie Strzelców Polnych Nr 13 i kilkukrotnie został ciężko ranny. W wyniku odniesionych ran jego prawa ręka pozostała bezwładna. W 1920 awansował na porucznika rezerwy.

W latach 1919-1922 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas II wojny światowej działał w konspiracji, a w jego sklepie z narzędziami lekarskimi przy ul. Mikołajskiej 10 w Krakowie znajdowała się skrzynka kontaktowa. Był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich i angażował się w działalność charytatywną Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta. Opublikował tomy poezji, między innymi „Kraków - moje miasto”, „Kraków żyje w legendzie” i „Dalekie nawoływania”, a także dramat „Utopia”. Zmarł w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Henryk Ptak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.